W Galerii 1 Wiersza prezentujemy "Wiośnienie"  Stanisława Rapiora.

Stanisław Rapior - urodzony 8 maja 1957 roku we wsi Parłowice, koło Góry (Dolny Śląsk). Ponad 28 lat będąc wychowawcą Internatu opiekował się dziećmi i młodzieżą w OSW nr 1  dla Dzieci Niepełnosprawnych Ruchowo w Policach.    
W drugiej połowie lat siedemdziesiątych brał udział w spotkaniach Szczecińskiego Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy, potem Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury, a pod koniec lat siedemdziesiątych współtworzył studencki kabaret „DZIURA – czyli DZiennik Ilustrowany Ujawniający Różne Aktualności”. Po 1985 r. założył przy Domu Kultury Z. Ch. Police Policki Klub Autorów.  W pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych w ramach polickiego MOK-u powołał i prowadził dziecięcy Teatrzyk Lalkowy „Wesoły balonik”, pisząc doń spektakle. W tym samym czasie pisywał też do ogólnopolskiego kwartalnika literacko – społecznego „Okolice”. 

Dotychczas opublikował siedem książek: „Bezsłoneczne zamyślenie” (1984), „Wszystkie barwy roku” (1999), „W cieniu dobrego słowa” (2002), „Przemiany” (2008), „W cieniu przemian  c z y l i  mówię – gdy…” (2012), „Nikola czyta i śpiewa” (2015), „Humor do kwadratu równa się” (2017) oraz „Od wierszyka do wiersza” (2021).
W latach 2009-2012 był i ponownie od 2018 roku jest wiceprezesem Regionalnego Stowarzyszenia Literacko–Artystycznego w Policach. W ramach Stowarzyszenia współtworzył „Pegaza Polickiego”, literacki dodatek do „Wieści Polickich”. Był również jurorem w konkursach literackich oraz zdobywał literackie wyróżnienia i nagrody.

Jego twórczość jest szeroka, podobnie jak zainteresowania. Pisze wiersze i piosenki dla dorosłych oraz dla dzieci. Interesuje się polityką, historią (głównie XX wieku), miesięcznie rozwiązuje średnio ponad 60 zadań szaradziarskich z Rewii Rozrywki (od 11. ostatnich lat). Maluje incydentalnie obrazy oraz wspiera w pracy twórczej młodych autorów. Jest ojcem dwóch synów (Adama i Michała) i dziadkiem Nikoli, której poświęcił jedną ze swoich książek.