Kolekcja afrykańska Muzeum Narodowego w Szczecinie ma swoje korzenie w przedwojennych zbiorach artefaktów pozaeuropejskich, zainicjowanych przez Georga Buschana, oraz w intensywnym zainteresowaniu Afryką, które pojawiło się w Polsce w latach 50. XX wieku wraz z uruchomieniem przez Polską Żeglugę Morską linii zachodnioafrykańskiej.

Pierwsze badania i wyprawy szczecińskich muzealników do Afryki rozpoczęły się na początku lat 60., w tym wykopaliska archeologiczne w Gwinei prowadzone pod kierunkiem prof. Władysława Filipowiaka, które doprowadziły do odkrycia średniowiecznej stolicy królestwa Mali.

W kolejnych dekadach muzeum, we współpracy ze studentami i pracownikami polskich uniwersytetów, organizowało ekspedycje etnologiczne, dzięki którym powstały unikalne kolekcje ilustrujące kultury Dogon (Mali), Daba (Kamerun), Nuba-Moro (Sudan), Somba (Benin), Lobi (Burkina Faso) i Gagou (Wybrzeże Kości Słoniowej). Dziś zbiory afrykańskie MNS liczą około 8,5 tys. obiektów etnograficznych i 25 tys. zabytków archeologicznych z badań powierzchniowych w Afryce Północnej i Zachodniej.

Wystawa przybliża codzienne życie afrykańskich społeczności sawannowych, pokazując przestrzeń prywatną i publiczną. Zagrody ludów Lobi i Somba różnią się formą i układem, z wydzielonymi sferami kobiecą, męską i sakralną, natomiast targowisko funkcjonuje jako centralna przestrzeń wymiany towarów i informacji, odgrywając istotną rolę w życiu wioski i kontaktach między odległymi osadami.